22 سرطان 1399

RSS Facebook

اعلانات

خبر های جدید

داکترعبدالله:سهم معنادار زنان در حکومت و امور صلح حفظ خواهد شد

داکترعبدالله:سهم معنادار زنان در حکومت و امور صلح حفظ خواهد شد

کابل باختر ۲۲ سرطان اعضای شبکه زنان افغان با قدردانی از...

افراد مسلح یک کارمندوزارت داخله رادرشکردره به شهادت رساندند

کابل/ ۲۲ سرطان /باختر افراد مسلح ناشناس یک کارمندوزارت امورداخله را...

بنیاد آغاخان از تلاش‌های صلح در افغانستان حمایت می‌کند

بنیاد آغاخان از تلاش‌های صلح در افغانستان حمایت می‌کند

کابل/ ۲۲ سرطان /باختر داکترعبدالله باخانم شهرزاده هیرجی، سفیر والاحضرت آغاخان...

Youtube Player

khantry design

اعلانات

تبصره و مرور بر مطبوعات

کابل/ ۲۲سرطان/ باختر
به دنبال نشر گزارش ها در مورد کمک های مالی روسیه به طالبان٬ روابط میان واشنگتن و مسکو بیشتر پیچیده شده است و بیم آن می رود که فصل دیگری از جنگ نیابتی این دو قدرت بزرگ در افغانستان آغاز شود.
مفسر آژانس باختر می نگارد؛ بعد از آن که روز نامه نیویارک تایمز و چند رسانه دیگر امریکایی گزارش هایی در مورد کمک های مالی روسیه با طالبان٬ آن هم برای کشتن عساکر امریکایی در افغانستان منتشر کردند٬ اتهام بندی میان این دو کشور بالا گرفته است روسیه٬ امریکا را به حمایت از داعش در افغانستان و قاچاق موادمخدر از این کشور متهم کرده است و امریکا هم روسیه را به حمایت از طالبان و سبوتاژ روند صلح در افغانستان متهم می کند.  در تحول تازه لوی درستیز ارتش امریکا هشدار داده است اگر گزارش ها در مورد پرداخت پول از سوی روسیه برای طالبان برای کشتن عساکر امریکایی درست باشد امریکا به آن پاسخ خواهد داد.
پیشرفت های اخیر در روابط مسکو و واشنگتن نمایانگر آن است که امریکا و روسیه بار دیگر به سوی یک جنگ تبلیغاتی که نهایت آن احیای جنگ سرد خواهد بود روان اند.  با آن که روسیه و امریکا در بسیاری نقاط جهان «سوریه٬ اوکرائین٬ ونیزویلا٬ شبه جزیره کوریا...» با هم مشکلاتی دارند٬ مگر درگیری آنان در افغانستان می تواند وضعیت در این کشور را که چهل سال تمام شکار رقابت ها و بازی های سیاسی کشورهای خارجی منجمله شوروی وقت و امریکا بوده است٬ آشفته تر کند.
مردم افغانستان در وجود تنش های تازه در روابط این دو قدرت کلان جهانی٬ بیم از آن دارند که این رقابت ها منجر به صف آرایی های تازه یی خواهد شد و فصل تازه از جنگ نیابتی و رقابت میان این دو٬ در میدان افغانستان آغاز خواهد شد. در وجود جناح بندی ها و انشعاب پذیری ها که در درون گروه طالبان وجود دارد و همچنان در وجود گروه دهشت افگن داعش در افغانستان٬ این احتمال بعید نیست که این گروه ها در جنگ های نیابتی این دو کشور به کار نروند.  نگرانی و بیم مردم ما از این است که در این کشمکش ها و رقابت ها٬ بازهم افغانستان میدان جنگ و بازی های سیاسی خواهد بود و بازهم افغانستان در آن قربانی خواهد شد.
افغانستان چهل سال است که میدان رقابت قدرت های بزرگ و کشورهای طفیلی منطقه است٬ پیشرفت های چهل سال گذشته نشان داد که رقابت و بازی های سیاسی نمی تواند مشکل قدرت های بزرگ را در منطقه حل کند٬ بل ادامه چنین یک وضعیت کشورهای طفیلی را چاق و فربه کرد مگر برای قدرت های بزرگ هزینه بالا مالی در پی داشت. بهتر است که روسیه و امریکا اوضاع را بیشتر از این پیچیده نکنند به جای آٰغاز یک جنگ تازه تبلیغاتی و یا نیابتی در افغانستان٬ با منطق و عقل سلیم عمل کنند و از راه تحمل و همکاری مشکل شان را در افغانستان و منطقه حل کنند و فرصت خلق ماجرا به کشورهایی ندهند که می کوشند در چنین یک وضعیت برای خود منفعت کسب کنند.
این که طالبان مساله گرفتن پول از سوی روسیه برای کشتن عساکر امریکایی را رد و یا تائید می کنند جای را نمی گیرد٬ زیرا آنان در این بازی ها ابزاری بیش نبوده اند.
طالبان باید در این بازی ها به فکر منافع ملی که همیشه شعار حراست آز آن را سر داده اند باشند با تاسف ابزار بودن این گروه و تغییر موقف به نفع این و یا آن کشور وضعیت را در افغانستان بحرانی و فاجعه بار کرده است. ما زمانی می توانیم که خود و کشور خود را از دام بازی های استخباراتی نجات دهیم که تعریف یکسان از منافع ملی داشته باشیم در حالی که طالبان در چنین یک تعریف با مردم هم نظر نیستند و این باعث شده است که هر کشوری افغانستان را میدان رقابت و زمین گیر کردن حریف خود بداند.
تحلیل سیاسی


 

کابل/ 2۱ سرطان/ باختر
روند تامین صلح در افغانستان ابعاد داخلی و خارجی دارد. در بعد داخلی، یک اجماع قوی ملی نیاز است و در بعد خارجی اجماع فراگیر منطقه یی نیاز است.
مفسر آژانس باختر به اهمیت اجماع منطقه یی برای تامین صلح در افغانستان پرداخته است و می نگارد: در چند روز اخیردو نشست مهم به خاطر ایجاد و تقویت اجماع منطقه یی  به گونۀ انلاین برگزار شد. دومین نشست نیز در ارگ برگزارشد و در آن محمد اشرف غنی رییس جمهوری اسلامی افغانستان در مورد ضرورت ایجاد اجماع منطقه یی صحبت کرد.
در این نشست نوزده نمایندۀ کشورها و سازمان های مختلف اشتراک کرده بودند.
بحث تامین صلح در افغانستان آهسته آهسته به یک گفتمان ملی و منطقه یی مبدل می شود. ما به خاطر تامین صلح در کشور به حمایت کشورهای منطقه نیازداریم و به دست آوردن چنین حمایت بدون دسترسی به یک اجماع قوی منطقه یی ناممکن است.
ما چرا روی اجماع منطقه یی تاکید می کنیم؟ پیش ازهمه، بدون همکاری همسایگان و دیگر کشورهای منطقه تامین صلح در افغانستان، امری‎ست  خیلی دشوار. همکاری همسایگان و دیگر کشورهای منطقه برای موفقیت روند صلح نقش تعیین کننده دارد. ازسوی دیگر، ما این واقعیت را هم کتمان کرده نمی توانیم که شماری از کشورهای منطقه در روند تامین صلح در افغانستان منافع  شوم خود شان را جستجو می کنند ووقتی متوجه شوند که این منافع شوم شان تامین نمی شود، برای ناکام کردن روند صلح آستین بر خواهند زد و آن را سبوتاژ خواهند کرد. اگر اجماع قوی منطقه یی وجود داشته باشد و همه کشورهای منطقه از روند صلح قاطعانه پشتیبانی کنند، در آن صورت این کشورها فرصت ناکام کردن و سبوتاژ روند صلح را نخواهند یافت.
روند صلح از سه مرحله می گذرد: مرحلۀ پیش از آغاز گفت وگوها یا به سخن دیگر مرحلۀ آمادگی برای آغاز گفت وگوها؛ مرحلۀ دوم روند گفت وگوها و امضای موافقت نامۀ صلح و مرحلۀ سوم، مرحلۀ تطبیق موافقت نامۀ صلح است. همکاری کشورهای منطقه در هر سه مرحلۀ این روند ضرورت است واین همکاری بعد ازامضای موافقت نامۀ صلح اهمیت ویژه یی دارد. زیرا بعد از امضای  موافقت نامۀ صلح روند ادغام مجدد، بازگشت مهاجران به کشور، اشتغال زایی و استفاده از امکانات و ظرفیت های طبیعی و بشری افغانستان به خاطر توسعۀ اقتصادی آغاز می شود. این اهداف بدون همکاری  کشورهای  منطقه برآورده شده نمی تواند.
دیدگاه دولت افغانستان برای ایجاد و تقویت اجماع منطقه یی روشن است. افغانستان به عنوان یک کشور آزاد، مستقل ، دارای حاکمیت ملی و متعهد به اصول و ارزش های دموکراسی و حقوق بشر، می خواهد با همۀ همسایگانش و دیگر کشورهای منطقه بر مبنای اصول  حسن  همجواری  و زندگی  مسالمت آمیز، روابط حسنه داشته باشد؛ افغانستان می خواهد و می تواند به عنوان یک چهارراه  اقتصادی نقش مهی در اتصال منطقه یی ایفا کند. 
بسیاری ازکشورهای منطقه دیگر این واقعیت را پذیرفته اند و کشورهایی که تا هنوز این واقعیت را نپذیرفته اند، باید بپذیرند که تامین صلح در افغانستان به نفع همۀ آنان است، به نفع توسعۀ اقتصادی در منطقه است و همه باید در ایجاد و تقویت اجماع منطقه یی به خاطر تامین صلح در افغانستان نقش ایفاکنند.ن.ش.

کابل/۲۰ سرطان/ باختر
دولت افغانستان به منظور تقویت اجماع جهانی در پیوند به روند صلح در کشور تلاش هایی تازه را آغاز کرده است تااین روندحمایت بیشتر بیرونی داشته باشد.
مفسر آژانس باختر می نگارد؛ در جریان هفته گدشته دولت افغانستان سه نشست مهم بین المللی در مورد تقویت روند صلح در افغانستان را راه اندازی و مدیریت کرده است که می تواند اجماع جهانی در مساله صلح افغانستان را تقویت  کند و چشم انداز صلح را روشن تر کند.
یکی از این تلاش ها، نشست بین‌المللی در بارۀ تقویت و تأمین اجماع در روند صلح است که دیروزبرگزار شد و در آن نمایندگان بیست کشور و سازمان های معتبرجهانی از طریق ویدیو کنفرانس شرکت داشتند.
رهایی زندانیان طالبان و دولت افغانستان، کاهش خشونت‌ها، آغاز گفت‌وگوهای مستقیم میان دولت افغانستان و گروه طالبان و برقرای آتش‌بس دایمی ،بحث محوری این نشست را تشکیل می داد.
این نشست ها نمایانگر آن است  که دولت افغانستان در حال عملی کردن یک دیپلماسی جدید در داخل کشور، منطقه وفرامنطقه است  که در آن تلاش می شود تا حمایت جهانی برای حفظ ارزش ها و دستآورد هایی  که مردم افغانستان در طول نزده سال گذشته به آن دست یافته اند، کسب شود و طالبان به عنوان بخشی از معضل افغانستان از مجرای قانونی وارد ساختار نظام شوند.
چنانچه محمد اشرف غنی رییس جمهوری اسلامی افغانستان در سخنرانی خود  در نشست دیروز به صراحت گفت (ما برای ختم جنگ ورسیدن به  توافق سیاسی،ظرفیت و اراده سیاسی داریم قسمی که طالبان درنظام جمهوریت اسلامی افغانستان حضور پیدا کنند و از طریق انتخابات پارلمانی و ریاست جمهوری بتوانند به اهداف سیاسی شان برسند.)
رییس جمهور همکاری بین المللی را برای ختم جنگ در افغانستان و ترغیب طالبان به صلح با ارزش خواند.
این نشست ها درست زمانی برگزار می شود که دولت افغانستان از هر طرق ممکن تلاش می کند که روند سیاسی حل معضل افغانستان تقویت شود و بلاخره این کشور  از مسیر منطق، گفت وگو ،تحمل و همگرایی به صلح برسد.
تلاش های دولت افغانستان به این منظور در ابعاد داخلی و بین المللی  بیشتر شده است.
در بُعد داخلی،رییس جمهور سفر های ولایتی خود را بیشتر کرده است،نشست های مشورتی بیشتری با اهل خبره وسیاست ورزان داشته است .
در کنار این مسایل،ساختار های تازه برای تقویت روند صلح ایجاد شده است، آزادی شماری زیادی از زندانیان طالبان ،ایجاد هیئت مذاکره کننده صلح نمونه هایی از تلاش دولت افغانستان برای تقویت روند صلح در بُعد داخلی است.
در بُعد خارجی، برگزاری سه نسشت مهم بین المللی در یک هفته که در آن دیدگاه و راهبرد دولت افغانستان در امر رسیدن به صلح بیان می شود، نمایانگر این است که دولت افغانستان می خواهد تااجماع جهانی در خصوص مساله افغانستان تقویت شود در حالی که شماری از کشور ها، افغانستان را میدان جنگ های نیابتی شان فکر کرده اند و این سبب شده است تا روند صلح در افغانستان آسیب زیادی بیند.
مگر شکل گیری یک اجماع جهانی می تواند جای رقابت ها را به همکاری مبدل کند و راه را برای حل معضل افغانستان که طولانی ترین معضل منطقه یی پنداشته می شود هموار کند،تلاش های اخیر دولت افغانستان به همین منظور است.
  این تلاش ها به رییس جمهوری امکان می دهد که یک پشتوانه خوب و مطمین در سطح ملی و بین المللی برای حمایت از صلح در افغانستان ایجاد کند  ودر نهایت این مردم باشند که در باره سرنوشت شان تصمیم بگیرند.
در حالی که طالبان با منفعت گیری از بعضی پیشرفت های سیاسی در سطح کشور ها و یا هم هویت سازی کاذب که برای این گروه صورت گرفته است بیشتر امتیاز طلب شده اند و یک جانبه فکر می کنند.
تلاش های دولت افغانستان می تواند جوابی به آن کشور هایی  باشد که دید ابزاری نسبت به طالبان دارند و بدون اعتنا به حضور وموجودیت دولت افغانستان به عنوان نماینده مشروع و قانونی مردم این کشور، در صدد مشروعیت بخشیدن به طالبان هستند و از راه برقراری ارتباطات سیاسی، اقتصادی، استخباراتی وحتا نظامی با این گروه، سعی دارند جایگاه خود را به عنوان شرکای طالبان در آینده افغانستان مستحکم کنند.
آنچه که دولت افغانستان در روز های اخیر انجام داه است یک حرکت مناسب و در خور تمجید برای بیان واقعیت های افغانستان است که می تواند جا طلبی شماری از کشور ها را که از مسیر طالبان عملی می شود نقش آب کند وبرای حل معضل افغانستان یک راه حل منطقی پیدا کند. تحلیل سیاسی

کابل/ 19سرطان/ باختر
همزمان با آغاز تلاش ها به خاطر تامین صلح در کشور، بحث حفظ و نهادینه کردن ارزش های دموکراسی در جامعۀ افغانی به گونۀ بسیار جدی مطرح شده است.
مفسر آژانس باختر به این موضوع پرداخته است و می نگارد: مردم افغانستان در دوران سلطنت محمد ظاهر بابای ملت، دموکراسی را تجربه کردند ویک دهه در تاریخ کشور، دهۀ دموکراسی نامیده شده است. در آن زمان احزاب سیاسی گوناگونی ایجاد شد، روزنامه ها و جراید غیردولتی اجازۀ فعالیت دریافت کرد و مردم حق داشتند نظریات شان را به گونۀ آزاد مطرح کنند، راهپیمایی کنند و تجمعات بزرگ تشکیل دهند. در آن سال ها ما همۀ مولفه های اساسی دموکراسی را مشاهده کرده می توانیم. متاسفانه، در اثر تحمیل کودتاها و قیام های نظامی، آن دموکراسی نیم بند، شکست خورد.
اکنون شاید برای هیچ کسی پوشیده نباشد که اگر در آن زمان کسانی و یا گروه هایی تلاش نمی کردند که از راه کودتا و قیام نظامی قدرت سیاسی را تصاحب کنند و آن دموکراسی نیم بند ادامه می یافت و مراحل پختگی اش را می پیمود، ما هرگز با این مصائب و ناملایمت های چهاردهۀ اخیر مواجه نمی شدیم و امروز افغانستان هم از لحاظ سیاسی و اجتماعی و هم از لحاظ اقتصادی در یک مرحلۀ بسیار پیشرفته یی قرار می داشت. ما زمانی با بحران مواجه شدیم که دموکراسی را ترک کردیم، به ارادۀ مردم کم بها دادیم و تلاش کردیم که از راه زور و تفنگ بر مردم حکومت کنیم و فرمان برانیم.
نوزده سال قبل افغانستان با حمایت قوی سیاسی، نظامی، اقتصادی و دیپلوماتیک جامعۀ جهانی به سوی ایجاد نظام مبتنی بر ارزش ها و اصول دموکراسی گام برداشت. نمایندگان مردم افغانستان در لویه جرگه به عنوان عالی ترین مظهر ارادۀ مردم، قانون اساسی را تصویب کردند. قانون اساسی افغانستان از لحاظ ارزش های دموکراسی، یکی از بهترین قانون های اساسی پنداشته می شود. در قانون اساسی کشور همۀ حقوق شهروندی محفوظ است و با صراحت کامل تسجیل شده است که حاکمیت ملی در کشور به مردم تعلق دارد؛ به سخن دیگر ارادۀ مردم در تعیین سرنوشت کشور نقش تعیین کننده دارد. در روشنی قانون اساسی کشور، چند دورانتخابات ریاست جمهوری و انتخابات شورای ملی برگزار شد و امروز مردم افغانستان دارای نظامی اند که بر اصول و ارزش های دموکراسی وتفکیک قوای سه گانه به عنوان یک مولفۀ اساسی دموکراسی، استواراست.
تردیدی وجود ندارد که این نظام مبتنی بر اصول و ارزش های دموکراسی دارای کاستی های زیادی است و ما به هیچ عنوانی ادعا کرده نمی توانیم که دموکراسی را به شکل واقعی آن در جامعۀ خود نهادینه کرده ایم. نهادینه کردن دموکراسی و تقویت نهادهای مردمی در کشور به کار وتلاش بیشتر نیاز دارد. ما جز آن که این دموکراسی نوپا را تقویه کنیم و به خاطر نهادینه کردنش کار کنیم، راه وچارۀ دیگری سراغ نداریم. اگر کسی و یا گروهی تلاش کند که افغانستان را از مسیر دموکراسی منحرف کند و این تجربه را مانند تجربۀ دهۀ دموکراسی به شکست مواجه کند، باید بداند که در آن صورت افغانستان وارد یک مرحلۀ جدیدی از بحران خواهد شد و شاید یک جنگ برای مدت کوتاهی پایان یابد، اما این پایان سرآغاز یک جنگ دیگری به خاطر کسب قدرت سیاسی خواهد شد و آن جنگ به مراتب خونین تر از جنگ کنونی خواهد بود. ما باید راه حل بحران را در تقویه و نهادینه کردن ارزش های دموکراسی در کشور جستجو کنیم. ن.ش.

JPAGE_CURRENT_OF_TOTAL