11 حمل 1399

RSS Facebook

اعلانات

خبر های جدید

تبصره

کابل/ ۱۱ حمل/ باختر مخالفت طالبان با ترکیب هیئت گماشته شده...

Youtube Player

khantry design

اعلانات

تبصره و مرور بر مطبوعات

کابل/ ۱۱ حمل/ باختر
مخالفت طالبان با ترکیب هیئت گماشته شده از سوی دولت افغانستان٬  نمی تواند توجیه پذیر باشد، بل روند صلح و گفت وگو های سیاسی را پیچیده می کند.
مفسرآژانس باختر می نگارد؛ دولت افغانستان بعد از رایزنی ها و مشوره های فراگیر با جناح های مختلف وجریان های سیاسی٬ هیئت مذاکره کننده دولت با طالبان را مشخص کرد.
این هیئت به ریاست معصوم ستانکزی رییس پشین امنیت ملی ایجاد شده است تنها دو٬سه تن کسانی اند که نزدیک به رییس جمهور اند٬متباقی افراد و چهره های اند که از احزاب سیاسی٬فعالان مدنی٬ مدافعان حقوق بشری و حقوق زنان نمایندگی می کنند و شمار زیادی از آنان منتقدان سیاسی نظام نیزاند.
مگر طالبان با ترکیب هیئت مخالف می کنند.
طالبان گفته اند تنها با هیئتی وارد گفت‌وگو خواهند شد که به گفته آنان اثر گذار و موثرباشد.
از دید طالبان هیئت تشکیل شده نماینده تمام جناح‌ها و جریان‌های سیاسی اثرگذار درافغانستان نیست، بل تنها از حکومت نمایند‌گی می‌کند .
اکنون این سوال مطرح است که چرا طالبان با این هیئت مخالفت می کند در حالی که از دید مردم افغانستان٬ سیاست ورزان و منتقدان نظام٬ هیئت گفت‌وگو‌کنندۀ دولت افغانستان٬ توانایی اجماع روی مسایل اختلافی را دارد.
طالبان با دولت افغانستان در جنگ اند و این دولت است که طالبان باید با آن به گونه رو در رو و مستقیم وارد گفت وگو شود٬ حضور هیئت جداگانه در این گفت‌وگوها امکان پذیر نیست
پس این دولت است که هیئت مذاکره‌کننده‌ را تنظیم می کندو موضع گیری طالبان در این باره، دخالت در امور، طرف دیگر پنداشته می شود.
اگر به ترکیب  هیئت طالبان دقیق شویم خلا های زیادی در آن وجود دارد٬این گروه در چنددستگی بسر میبرد و تنها شورای کویته و یا دفتر سیاسی این گروه در قطر نمی تواند نماینده تمامی طالبان باشد.
با آنهم دولت افغانستان در بارۀ ترکیب هیئت طالبان چیزی نپرسیده است و طالبان نیز برای آغاز گفت‌وگوها موانع ایجاد نکنند.
به نظر می رسد که مانع تراشی طالبان در مسیر گفتگوهای مستقیم با دولت، دلایل دیگری دارد که یافتن دلایل و انگیزه های آن، نیازمند بررسی های دقیق تر است.
اگر حرف روی ملاحظات مخالفان سیاسی نظام است این دولت است که به این ملاحظات، توجه کند و قناعت ویا کسب رضایت جریان های داخلی که در چترنظام فعالیت دارند بپردازد
طالبان اگر بخواهند مدیریت واداره روند گفت وگوهای صلح را از دولت افغانستان بگیرند و موضع دولت را تضعیف کننداین کار امکان پذیرنیست زیرا  طرف اصلی طالبان دولت است و اگر این گروه به فکر تماس و توافق با جریان های سیاسی باشد حرف آخررا بازهم دولت خواهد زد.
پس بهانه جویی لازم نیست باید نسبت به قضایا معقول برخورد کرد. تحلیل سیاسی

کابل/ ۷حمل/ باختر
وزارت دفاع افغانستان از ازدیاد حمله های طالبان در کشور خبر داده است و گفته است که این گروه در روزهای اخیر در شانزده ولایت کشور دست به تحرکات زده که با خشونت و تلفات همراه بوده است.
مفسر آژانس باختر می نگارد؛ مقام هایی در وزارت دفاع افغانستان می گویند که طالبان در روزهای اخیر در شانزده ولایت کشور دست به تحرکاتی زده اند٬ تحرکات که با خشونت همراه بوده و در آن به غیر نظامیان آسیب رسیده است همچنان دو طرف متحمل تلفات شده اند.
ازدیاد تحرکات نظامی٬ توام با خشونت٬ یک تکتیک کهنه در زمانی است که برنامه های سیاسی در حال نفس گرفتن باشند و تلاش ها برای حل معضل از طریق گفت وگوهای سیاسی بیشتر شود.
افغانستان درست با همین وضعیت مواجه است٬ برنامه گفت وگو میان افغانان روی دست است و دولت به زودی ترکیب هیئت مذاکره کننده را نهایی خواهد کرد.
زمانی که حرف روی گفت وگوهای سیاسی است و برنامه مبادله زندانیان در حال تطبیق شدن است٬ طالبان برای چانه زنی و امتیازگیری فعالتر شده اند و می کوشند از هر مسیری داخل اقدام شوند و امتیاز بیشتر به دست آورند.
یکی از شیوه های که طالبان برای امتیازگیری در میز مذاکره به آن متوسل شده اند٬ پناه بردن به خشونت است٬ تکتیک کهنه یی که دیگر کارا و فریب دهنده نیست. بل این یک خطای استراتیژیک است٬ هر خشونتی که امروز طالبان مرتکب می‌شوند، فردای سیاسی این‌ گروه را تهدید می کند.
در شرایط که انسجام داخلی سیاسی در کشور و تمکین در برابر خواست مردم افغانستان و جامعه جهانی یک نیاز است٬ خشونت نمی تواند حرف آخر را بزند.
از دید مردم٬ رسیدن به صلح با تشدید خشونت ممکن‌ نیست. منازعه‌ افغانستان تنها از راه سیاسی به ‌پایان می‌رسد. به نفع طالبان است که به‌جای تشدید خشونت در میدان جنگ روی راه سیاسی سرمایه‌گذاری کنند و از موضع تنگ ‌نظرانه شان کوتاه آیند.
دلیل طالبان برای تشدید خشونت‌ها اشتباه است٬ آنان برای ادامه‌ حیات سیاسی ناگزیر اند به مردم ‌مراجعه کنند و مردم کسانی را بر خواهند گزید که زشت و ناهنجار نباشند ونسخه یی برای درمان درد مردم داشته باشند.
طالبان باید بدانند که خشونت بهانه و دستآویز برای به دست آوردن امتیاز در صحنه سیاست شده نمی تواند و ماجراجویی های نظامی می تواند پدیده صلح را دشوار کند.
پس نباید در راهی گام برداشت که آمدن صلح را دشوار و این‌ روند را به ‌بن‌بست بکشاند. تحلیل سیاسی

کابل/ ۵ حمل/ باختر
تماس مستقیم میان نمایندگان دولت افغانستان و طالبان در خصوص رهایی زندانیان طالب٬یک آغازخوب است که باید ادامه یابد.
مفسرآژانس باختر می نگارد؛ حل بحران افغانستان نیاز به آن دارد تا افغانان خود به گفت وگو نشسته، راه تفاهم را در پیش گیرند و برای درمان درد های مردم٬ یک نسخه کارا ارائه دهند. در حالی که بیرونی ها بیشتر در عمیق ساختن مشکل نقش داشته اند و یاهم در هر برنامه منافع خود را دخیل دانسته اند.
برای آن که راه حل معضل جاری در کشور کوتاه و سهل شود بهتراست افغانان خود به گفت و گو نشسته در پرتو اهداف و منافع خود وکشور شان اوضاع را بررسی کنند و برای بیرون رفت از ناهنجاری های کنونی یک راه حل منطقی پیدا کنند.
معضل افغانستان کهنه و عمیق است در این جای شک نیست که با یک یا  دو بار نشست، نمی توان برای آن  یک راه حل پیدا کرد٬ آغاز گفت وگو ها دشواری های خود را دارد مگرآنچه دیروز انجام شد یک آغاز خوب برای درمان یک درد بد است.
روز گذشته برای نخستین بار گروه‌های فنی طالبان و حکومت افغانستان برای بیش از دو ساعت از راه دور در بارۀ چگونگی رهایی زندانیان دو طرف گفت‌وگو کردند.
گفته شده است در این گفت‌وگوها در بارۀ کاهش خشونت‌ها، آتش بس همیشگی، گفت‌وگوهای مستقیم صلح بحث های صورت گرفت که می تواند زمینه آزادی زندانیان را فراهم کند.
طرف های درگیر در افغانستان باید بدانند که گفت وگو یک روند مهم و ضروری برای پایان جنگ است.
افغانستان در روزگار پیچیده سیاسی و اجتماعی‌اش به یک مرحله تازه داخل شده است. جنگ ناتمام چهل‌ساله٬ افغانستان را به محور مداخله بیرونی ها و جنگ های نیابتی کشور های مختلف مبدل کرده است و این کشوریکی از فقیر ترین کشور های جهان است و این پیامد ناهنجار جنگ در کشور است. 
وضعیت در افغانستان از دیرزمانی با انتظارها پیوند خورده است  وجنگ هم  از لحاظ منطقی به بن بست رسیده است.
این آشکار است که روش‌های نظامی نتوانست، موثریت خودرا ثابت کند.
پس راه منطقی برای خروج از دشواری های کنونی٬ مذاکرات میان افغانان است که می تواند به انتظار مردم پایان دهد.
مذاکرات سیاسی تحمل و همگرایی و چسپیدن به منافع ملی از لحاظ تیوریکی می‌تواند افغانستان رابه یک چهره نوین مبدل کند و خشونت‌ها را کاهش دهد، بلاخره آغاز گفت وگو ها٬ یگانه راه ممکن برای کاهش تنش‌ها و خشونت‌ها در این کشور است.
با تاسف در چند روز اخیر و با ازدیاد حمله های طالبان بار دیگر شمار تلفات در کشور بالا رفت. صرف نظر از این که قربانیان خشونت های اخیر وابسته به کدام جناح بودند٬واقعیت این است که با کشته شدن افراد بیشتر در کشور، این نیروی فزیکی وسرمایه مردمی است که تخریب می شود٬ کینه و کدورت را بیشترمی کند و فضای اعتماد و باور را بر هم می زند در حالی که تفاهم و تحمل٬ باور و اعتماد را تقویت می کند و راه رسیدن به صلح و حراست از منافع ملی را کوتاه می کند.
تحول اخیر با محور گفت وگو روی آزاد سازی زندانیان آغاز شد مگر یک آغاز خوب و یک بهانه خوب برای حل سایر مسایل است که می تواند برای مردم افغانستان سرنوشت ساز باشد. صائم

کابل/  ۳  حمل/ باختر
تحرکات اخیر گروه طالبان در بخش های مختلف کشور ٬فرصت های صلح را به خطر مواجه می کند.
مفسرآژانس باخترمی نگارد،آغازین روز سال جدید هجری خرشیدی برای افغانان خونین و درد آلود بود.
در اولین روزاین سال(جمعه اول حمل) افراد وابسته به گروه طالبان بریک پاسگاه امنیتی که منسوبان آن مصروف تامین امنیت در بخشی از شاهراه کابل – قندهار  درحومه قلات مرکز زابل بودند حمله کردند و شماری از محافظان این پاسگاه را که شامل منسوبان ارتش و پولیس بودند کشتند.
در همین روز٬دو رویداد دیگر ضد امنیت نیزدر زابل ثبت شده است که تلفاتی در پی داشت.
تنها زابل نبود که سال نو را با خون ووحشت آغاز کرد٬طالبان حداقل در ده ولایت فاریاب، بغلان، سمنگان، بلخ، کندز، غزنی، بادغیس، غور، زابل و ننگرهار دست به تحرکات زدند که نتیجه آن کشت و خون برای هر دو طرف بود.
طالبان در حالی تحرکات شان را ازدیاد بخشیده اند که این گروه منتظرتشکیل هیئت سیاسی از کابل است تا مذاکرات میان افغانان آغازشود.
در کابل٬ روی دلایلی تاکنون ترکیب هیئت  مشخص نشده است٬تاخیردر ایجاد هیئت باعث واکنش سخنگوی دفتر سیاسی طالبان در قطر شد و او دولت را متهم کرد که با تاخیر درایجاد هیئت مذاکره کننده٬ اراده به صلح ندارد و به این ترتیب نیت طالبان را برای گفت و گو های سیاسی بیان داشت.
مگر می شود در دوحه از صلح حرف زد ودر داخل کشور خون سرباز وطن را مباح دانست وبه کشتار افغانان دست زد.
این گونه تحرکات٬ در شرایطی که طالبان به انجام صلح تعهد کرده اند فرصت های صلح را از میان بر می دارد.
طالبان جنگ شان را با حضور عساکر خارجی در این کشور توجیه می کردند ٬با امریکاییان توافق صلح امضا کردند. بنا به گزارش ها حملات طالبان بر خارجیان به صفر رسیده است٬مگر مسلمان کشی در کشور ادامه دارد
صلح با خارجیان  و جنگ با افغانان را چگونه می تواند توجیه کرد؟
طالبان صلح را با امریکا ترجیح می دهند مگردر داخل کشور همچنان به کشتاروویرانی ادامه می دهندو این برای افغانستان و منطقه سخت دشواراست.
معضل افغانستان یک معضل داخلی نیست.سیر زمان نشان داده است که کشور های زیادی در معضل افغانستان منافع دارند وبیشتر از مسیر طالبان در پی رسیدن به منافع شان اند.
توافق نامه امریکا و طالبان ابهامات زیادی دارد و بدون شک امریکا درراه رسیدن و سازش با طالبان دروازه های زیادی را در کشور های مختلف دق الباب کرده است وقت آن است که کشور حمایت کننده٬ طالبان را وا دار کنند  که از ماجراجویی ها دست بردارند ورنه در وجود  امریکاییان حمایت بیرونی ها از طالبان٬ بسیار زود٬ توافق نامه امریکا با این گروه فقط یک کاغذ پاره معمولی خواهد بود که هیچ ارزشی نخواهد داشت. زیرا طالبان در وجود این توافق٬درپی امتیاز گیری های یک جانبه اند٬ شاید بیرونی ها برای طالبان چنین یک رویا را ترسیم کرده باشند٬مگرمردم و دولت افغانستان متعهد به اعاده یک صلح منطقی و جامح اند و هیچگاه اجازه نمی دهند که طالبان از مسیر خشونت به اهداف شان برسند و هیچ امتیازی هم به این گروه داده نخواهد شد.
اکنون که زمان صلح است باید به طالبان تفهیم شود که در فرصت های صلح٬جای برای ماجراجویی ها نیست.
طالبان اگر افغان اند و افغانی فکر می کنند٬باید از کشتار مردم افغانستان دست بدارند و از راه منطق و ارزش دهی به منافع ملی وارد عمل شوند .تحلیل سیاسی

JPAGE_CURRENT_OF_TOTAL