اخبارTOPتبصره و مرور بر مطبوعات

تبصره

 کابل/  ۶  جدی/باختر

چهل و یک سال از یورش ارتش سرخ اتحاد شوروی سابق به افغانستان گذشت٬ این تجاوز٬ پیامد های زشت داشت ودارد  که  همچنان برای مردم افغانستان رنج دهنده است.

مفسرآژانس باختر می نگارد؛ چهل و یک سال قبل از امروز٬ اتحاد شوروی وقت در یک تصمیم عجولانه بر همسایۀ جنوبی خود افغانستان که کشور فقیر و سخت مذهبی و سنت گرا بود ،حمله کرد و حضور نظامی خود را حداقل برای 9 سال در این کشورادامه داد.

حملۀ اتحاد شوروی بر افغانستان زمینه مساعد کرد که امریکا و هم پیمانانش در ناتو٬ آن رایک فرصت شمردند و برای زمین گیر کردن یگانه حریف خود‹ اتحادشوروی› دست به کار شدند٬ باورهای سنتی و دینی مردم افغانستان که سخت با ایدیولوژی کمونیستی رایج در اتحاد شوروی در تضاد بود٬ فرصت آن را برای امریکا و متحدان آن در غرب و کشور های دیگر مانند پاکستان که حیات سیاسی طفیلی داشتند مساعد کرد که به  فکر حمایت و رشد احزاب و سازمان هایی درافغانستان باشند که بیشتر برنامه ها و اندیشه های افراطی اسلامی داشتند وآنان را بیشتر با شعار های اسلامی نظیر جهاد در برابر کمونیزم  و اشغال افغانستان از سوی شوروی وارد صحنه کردند در حقیقت جنگ افغانستان ادامۀ رقابت شوروی و امریکا بود که  در زمان تجاوز ارتش سرخ به افغانستان ساحه و جغرافیای جنگ تغییر کرد و افغانستان میدان این جنگ و کشمکش شد.

بدون شک تجاوز ارتش سرخ زادۀ یک تصمیم عجولانه بود که بیشتر امریکا و متحدانش را به اهداف شان رساند٬ مگر رنج این تجاور را افغانان به دوش کشیدند و حالا که چهل و یک سال از این تجاوز سپری شده است٬ این مردم و این کشور رنج پیامد های زشت این تجاوز را می کشند.

در مدتی که ارتش سرخ در افغانستان حضور داشت ودرجریان  جنگ که به نام جهاد در این کشور با اسلحه روسی و امریکایی صورت گرفت٬ زیر بنا ها تخریب شد٬ اضافه از یک ونیم ملیون انسان این سرزمین کشته شدند٬ تا مرز یک ملیون نفر دیگر معلول و معیوب شدند٬ ملیون ها انسان مهاجر شدند و بدبختی های دیگر.

مگر حضور ارتش سرخ در افغانستان تنها 9 سال ادامه پیدا کرد ونیروهای اتحاد شوروی سابق ۳۲ سال قبل به هر نام و عنوانی که بود٬ افغانستان را ترک کردند٬ مگر جنگ در افغانستان ادامه دارد٬ واقعیت این است که افغانستان همچنان یک ابزار در سیاست های منطقه یی کشورهای قدرتمند و قدرت های منطقه اند هنوزهم امریکا و متحدان آن به فکر وارد کردن روسیه در یک جنگ دیگر به یک نام دیگر اند که در آن مصروف کردن روسیه در مسایل داخلی و کشور های آسیای میانه است، یک هدف است و این هدف زمانی برآورده شده می تواند که روسیه ناامن شود٬ روی همین دلیل است که پروژه سازی می کنند و روسیه هم به نوبۀ خود برای مهار این برنامه ها کار می کند٬تاسف در این است که هر دو جناح ‹افغانستان› را میدان رقابت و جنگ خود یافته اند و ۳۲ سال بعد از ختم تجاوز ارتش سرخ٬ افغانستان همچنان ناامن است وقربانی اهداف بلند پروازنۀ قدرت های بزرگ است٬ اگر شوروی به بهانۀ کمک انترناسیونالستی به افغانستان آمد٬ امریکا وکشورهای غربی به بهانۀ مبارزه با تروریزم از افغانستان استفاده ابزاری می‌کنند.

واقعیت این است که چهل و یک سال قبل اتحاد شوروی افغانستان را قربانی امنیت خود کرد و حالا امریکا و غربیان با شیوۀ دیگردر افغانستان حضور نظامی دارند٬ اگر در زمان حضور شوروی وقت افغانستان شاهد تخریب زیربنا ها خود بود امروز در حضورامریکا و غرب هم برای  نو سازی و یا هم بازسازی این زیر بنا ها کاری نشده است و می‌توان گفت که افغانستان همچنان قربانی اهداف بلند مدت روسیه ، امریکا و  سایر کشور ها ی غربی  است٬ این وضعیت باعث شده است که کشور  های منطقه به خصوص پاکستان که با عمر طفیلی هفتاد و چند ساله خود در مسئله افغانستان صاحب اختیار و نظر شوند و جنگ های نیابتی شان را در افغانستان ادامه دهند.

مگر واقعیت این است که افغانان صاحب این وطن اند و در انجام٬ برهمۀ این ماجراجویی ها غالب خواهند شد.

مردم افغانستان باید بدانند که شش جدی اگرآغاز یک جنگ در سرزمین شان بود٬ آغاز یک دورۀ افتخار آفرین برای کشور شان نیز است.تنها وحدت ملی است که می تواند فصل های دیگری از افتخار و موفقیت را برای آنان به ارمغان آورد٬ شرایط امروز کشور بدتر از سال هایی است که با لشکر کشی ارتش سرخ شکل گرفت٬ تنها وحدت و همدلی مردم است که می تواند به این ناهنجاری ها پاسخ گوید.  صائم

نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا