اخبارتبصره و مرور بر مطبوعات

تبصره 

کابل/ ۱۵جدی/ باختر

این که وزیر خارجۀ امریکا می گوید: «هیچ عسکر امریکایی در جریان یک سال گذشته در افغانستان کشته نه شده است»، از لحاظ عاطفی و بشری یک خبر خوب است، مگر نمی تواند بازگو کنندۀ موفقیت امریکا باشد.

مفسر آژانس باختر می نگارد؛ مایک پمپئو وزیر خارجۀ امریکا گفته است: «در حدود یک‌سال گذشته هیچ نظامی امریکایی در افغانستان کشته نشده است»، با آن که این دیپلمات ارشد امریکا با دلگرمی می گوید که هیچ عسکر آن کشور در افغانستان کشته نشده است، مگر این مسئله را هم یادآور شده است که  ماموریت ما در افغانستان از میان بردن شبکۀ القاعده و هر گونه تهدید علیه امریکا است.

برای مردم افغانستان این گفته ها از لحاظ عاطفی و بشری یک خبر خوب است، مگر نمی تواند بازگو کنندۀ موفقیت امریکا در جنگ علیه هراس افگنی باشد.

وزیر خارجۀ امریکا خود می گوید که ماموریت ما در افغانستان از بین بردن شبکۀ القاعده و مهار هرگونه تهدید در برابر امنیت امریکا است، در این جا ست که این دیپلمات ارشد امریکایی به واقعیت موجود در افغانستان تماس گرفته است.

امریکا خود نوزده سال قبل جنگ علیه هراس افگنی و به صورت مشخص علیه القاعده را آغاز کرد، در طول این مدت امریکا بیشتر سرگردان و پراگنده عمل کرد، یاهم اغوا و این که برنامۀ که خود داشت مبارزه موثر در برابر هراس افگنی روی دست نگرفت، حالا که امریکا در پی خروج از افغانستان است، مگر القاعده هنوز در افغانستان حضور دارد، واقعیت که شاید پمپیو به آن آگاه نباشد، مگر ادارت استخباراتی و وزارت دفاع امریکا بارها گفته اند که القاعده در افغانستان است و با طالبان رابطه شان را حفظ کرده اند، کشته شدن  چند عضوی ارشد القاعده در افغانستان در ننگرهار، فراه ، غزنی و…گواۀ این ادعا است.

درست است  که در طول یک سال گذشته هیچ عسکر امریکایی در افغانستان کشته نشده است، اما برای رسیدن به چنین هدفی «نابودی القاعده و اعمال آن در افغانستان» هزاران افغان شامل افراد ملکی و نظامیان شجاع ما جان باختند، درست است که هیچ امریکایی در یک سال اخیر در افغانستان کشته نشده است، مگر در سایۀ جنگ جاری هزاران تن از اعضای طالبان نیز جان باختند، بالاخره آنان هم  نیروی فزیکی و فرزندان این کشور بودند.

پمپئو در حالی این چنین یک مسئله را مطرح کرده است که خشونت‌ها در افغانستان در سطح بالایی قراردارد و در نزدیک به یک ماه گذشته، ده‌ها غیرنظامی از جمله خبرنگاران و فعالان مدنی افغان در حمله های گونه گون کشته شده اند، این می رساند که امریکا برای هدف که در افغانستان آمده بود، موفق نشده است و در برابر تهدیدهای که خود آن را تعریف کرد و پوشش داد، پاسخ مناسب نداده است.  

پمپئو با این گفته ها نشان داد که به فکر خود است و خون هزاران افغان «نطامیان، افرادملکی و اعضای گروه طالبان» در جنگ که امریکا دامنۀ آن را به افغانستان کشانید برای او اهمیت ندارد.

از تعبیر پمپئو، کشته نشدن عساکر امریکایی در افغانستان شاید برای امریکا یک  موفقیت بزرگی باشد، مگر در طول یک سال گذشته  کشتار در افغانان متوقف نشده است و این نشان می دهد که این موفقیت امریکا چه بها و هزینۀ برای مردم افغانستان داشته است.

او همچنان گفته است که برای مهار تهدیدهای که علیه امریکا وجود دارد، نیاز به استقرار هزاران نیرو نیست؛ بل افغان ها و نظامیان ناتو این مأموریت را برای امریکا انجام می دهند. یعنی بازهم افغانان فدای منافع امریکا شوند، او مهار تهدیدها در برابر امریکا را ادامۀ جنگ در افغانستان دانسته است.

با آن که کشته نشدن عساکر امریکایی در طول یک سال گذشته در افغانستان برای مردم افغانستان که عاطفۀ بشری والای دارند، یک خبر خوش است، مگر گفته های پمپئو یک واقعیت تلخ در افغانستان را هویدا کرد که این کشور در خط منافع بیرونی ها قربانی شده است و صلح امریکا با طالبان و حمایت آن کشور از نظام موجود، منفعت گرایانه و تعریف شده براساس منافع و اهداف امریکا و کشورهای دیگری است که در رکاب امریکا گام می گذارند.

گفته های پمپئو نشان داد که کشورهای گونه گونی منافع تعریف شده در افغانستان دارند، چیزی که دراین بازی گم شده است، منافع افغانستان و مردم آن است و این بستگی به خرد سیاسی ما مردم دارد که چگونه منافع خود و کشور خود را در این بازی ها پیدا کنیم و از آن حراست بداریم، این سوال متوجه دو جناح مداکره کننده در دوحه است که چگونه منافع ملی مردم افغانستان را در لجنزار بازی پر تعفن بیرونی ها حفظ می کنند. تحلیل سیاسی

نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا