TOPتبصره و مرور بر مطبوعات

تبصره

کابل/ ۲۵ جدی/ باختر
روند صلح و گفت وگوهای سیاسی باید با اهداف ملی دنبال شود،نباید پیشرفت ها و یاهم حوادث سیاسی در کشور های بیرونی، فضای گفت وگوها میان افغانان را متاثرکند.
مفسرآژانس باختر می نگارد؛ منابع وابسته به شورای عالی مصالحۀ ملی گفته اند «گفت و گو ها میان هیئت جمهوری اسلامی افغانستان و طالبان در دوحه به تاخیر افتاده است و در سه روز پسین میان این دو دستۀ مذاکره کننده، هیچ نشستی انجام نشده است.»
این در حالیست که هیئت گفت وگو کنندۀ دولت با ترکیب حداکثر در دوحه حضور دارند و مصروف بحث‌های داخلی و ترتیب و توحید آجندای گفت وگوها اند.
در حالی که از هیئت بیست و چند عضوی طالبان، تنها چهار تن شان در دوحه اند و بیشترین اعضای دستۀ گفت وگو کنندۀ طالبان که در اواخر ماه قوس برای مشوره با رهبران شان به پاکستان رفته بودند همچنان در آن کشوراند و به شمول اعضای ارشد این تیم‹ ملا عبدالغنی برادر و مولوی عبدالحکیم حقانی› به دوحه برنگشته اند.
دور دوم مذاکرات دوحه به روز شنبه هفتۀ گذشته از سرگرفته شد و از جانب طالبان تنها چهار عضو آن گروه، آنهم کسانی که نمی توانند تصمیم گیرباشند درمذاکرات حضور یافتند.
مردم افغانستان که شاهد به اوج رسیدن خشونت ها و ناامنی ها در کشور شان اند امید و توقع زیادی از نشست دوحه دارند، به خصوص این که هیئت جمهوری اسلامی افغانستان، ختم خشونت و آتش بس را آجندای اولی در مذاکرات دوحه خوانده است و این برای مردم خسته از جنگ، ما امید های تازه بخشیده است، مگر غیابت شماری از اعضای هیئت طالبان،آنهم اعضای کلیدی و تصمیم گیرنده و تاخیر در مذاکرات دوحه، امید واری های مردم را به یاس وناامیدی مبدل کرده است.
در مورد غیابت اعضای کلیدی هیئت طالبان در مذاکرات دوحه، حرف های زیادی شنیده می شود که امید است واقعیت نداشته باشد، شماری از اعضای طالبان، رسانه های غربی و آگاهان سیاسی در داخل و خارج از این کشور گفته اند: طالبان در پی وقت کشی اند با چهار نفر که تصمیم گیرنده هم نیستند، مذاکرات را آغاز می کنند که نشان دهند برای ادامۀ مذاکرات متعهد استند، مگر اعضای کلیدی طالبان همچنان در پاکستان اند ، عدم حضور آنان در میز مذاکره جزبن بست ووقت کشی چیزی دیگری نیست.
گفته شده است که طالبان منتظر ورود جوبایدن به قصر سفید اند، بایدن تاکنون روش واضح در بارۀ افغانستان نداشته است و از راهکار خود در زمان تصدی ریاست جمهوریش درمورد افغانستان چیزی نگفته است، طالبان هراس دارند که جوبایدن از توافق صلح با طالبان که ترامپ دستور امضای آن را داد عدول خواهد کرد و یا رویکرد تازه یی را در مورد افغانستان روی دست خواهد گرفت،به این ترتیب طالبان الی روشن شدن موضع بایدن، منتظر خواهند ماند و تحرک لازم در گفت گو های دوحه نخواهند داشت.
این که ترامپ در برابر افغانستان با چه رویکردی وارد عمل شد، چین و یا روسیه در برابر افغانستان با چه راهکاری عمل می کنند، سعودی ، ایران و پاکستان چه اهداف و برنامه هایی دارند و جوبایدن چه روشی را در برابر افغانستان روی دست می گیرد،حرف های است که به خارجیان ارتباط می گیرد مگر واقعیت این است که آنان اهداف و برنامه ها و منافع خود را دارند وبرای تامین منافع شان تعریف وتوجیه سازی دارند و برای خود تلاش می کنند، در حالی که با ادامۀ جنگ این افغانان اند که تلف می شوند، خسارۀ مالی و جانی را متحمل می شوند وکشور آنان ویران می شود، در آشفته بازار سیاست چیزی که گم شده است، منافع افغانان است.
مشکل افغانستان به یک بحران مبدل شده است که هیزم اول آن مردم افغانستان اند، برای حل این معضل هر لحظه، هر ثانیه، هردقیقه، ساعت و روز اهمیت دارد، هر قدر ما خود را زودتر تکان دهیم که برای حل این معضل کشور خود اقدام کنیم چه جان های را که حفظ کردیم و از چه ویرانی که جلوگیری می شود.
ما باید برای حل معضل و بحران کشور خود، بسیج شویم وبا درک از رنج یک دیگر برای بقا و عمران کشورخود کار کنیم، نباید برای روشن شدن سیاست ویا راهکار این کشور و آن کشور این شخص و فلان شخص وقت کشی کنیم، این خود فریبی است، همانگونه که ترامپ برای منافع شخصی و کشور خود در افغانستان تلاش کرد، جوبایدن هم برای منافع خود و امریکا می کوشد، روند صلح و گفت وگوهای سیاسی باید با اهداف ملی دنبال شود، پیشرفت ها و یاهم حوادث سیاسی در کشور های بیرونی نباید فضای گفت وگو ها را متاثرکند. تحلیل سیاسی

نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا