اخبارTOPتبصره و مرور بر مطبوعات

تعهد جهانیان و مسوولیت افغانان

کابل/ 5 قوس/ باختر

کنفرانس دوروزۀ ژنیو در مورد کمک ها به افغانستان دیروز به پایان رسید. جامعۀ جهانی آمادگی اش را به خاطر ارائۀ کمک ها به افغانستان در سال  آینده و چهار سال دیگر ابراز کرد. تعهد جهانیان، مسوولیت هایی را متوجۀ افغانان می کند که باید آنان در استفاده از این کمک ها انجام دهند.

مفسر آژانس باختر به این موضوع پرداخته است و می نگارد:

درآستانۀ برگزاری این کنفرانس و همچنان در روز اول آن نگرانی هایی وجود داشت که آیا جامعۀ جهانی در چهارسال آینده به  افغانستان کمک خواهد کرد یا نه؟ اما روز دوم کنفرانس، زمانی که لحظۀ اعلام کمک ها فرارسید، شمار زیادی از کشورهای بزرگ کمک کننده تعهد سپردند که هم در سال 2021 و هم در چهارسال دیگر افغانستان را کمک خواهندکرد. مجموع کمک های وعده شده برای سال 2021 به 3،3ملیارد دالر رسید. این تعهد قوی بر همۀ نگرانی ها و پیش داوری های منفی قبلی خط بطلان کشید و نشان داد که جامعۀ جهانی آماده است به افغانستان در شرایط دشوار کنونی کمک کند.

اگر به وضعیت اقتصادی کشورهای کمک کننده نگاهی افگنده شود، به وضاحت دیده می شود  که این کشورها با مشکلات جدی اقتصادی ومالی روبه رو اند. شیوع بی مانند ویروس کرونا اقتصاد ونظام مالی این کشورها را به گونۀ بسیار جدی ضربه زده است و این کشورها را با یک بحران عمیق و فراگیر اقتصادی مواجه کرده است. اما با وصف آن، کشورهای کمک کننده  به صدای افغانان لبیک گفتند وکمک های سخاوتمندانۀ شان را با افغانستان اعلام کردند. مردم افغانستان  خیلی حق شناسند و از همۀ آنانی که در روزهای سخت ودشوار به کمک شان بشتابند، هر گز فراموش نمی کنند و از آنان صمیمانه ابراز سپاس و امتنان می کنند.

این نکته نیز مانند آفتاب روشن است که جامعۀ جهانی به خاطر ارائۀ کمک ها به افغانستان شرایطی دارد که باید برآورده شود. مهمترین این شرایط، تلاش به خاطر کاهش خشونت ها، تامین آتش بس سراسری و رسیدن به صلح و همچنان ریشه کن کردن فساد است. یک سلسله موارد دیگری نیز شامل این شرط هاست از قبیل تامین حقوق بشربه شمول حقوق زنان و کودکان، تقویت آزادی بیان وحفظ همۀ آن دست‎آوردهایی که مردم افغانستان با کمک جامعۀ جهانی در نزدیک به بیست سال گذشته صاحب شده اند؛ اما این دوشرط هم برای جامعۀ جهانی مهم است و هم برای مردم افغانستان.

ما باید این واقعیت را بپذیریم که بدون کاهش خشونت ها، آتش بس و تامین صلح سراسری در کشور، خیلی دشوار وحتا ناممکن است که از این پول های کمک  شده استفادۀ درست و موثر صورت بگیرد. تامین صلح برای استفادۀ اعظمی وموثر از کمک های جامعۀ جهانی شرط اساسی است. همچنان تا زمانی که فساد ریشه کن نشود، هیچ اطمینانی وجود ندارد که از این کمک های جامعۀ جهانی استفادۀ موثر و به جا صورت بگیرد. تامین صلح و ریشه کن کردن فساد، بزرگترین مسوولیت حکومت و مردم افغانستان، سیاست ورزان کشور، جامعۀ مدنی، رسانه ها و همۀ نهادهای گوناگونی ا ست که در بیست سال گذشته در کشور ایجاد شده اند و در بخش های مختلف فعالیت دارند.

ما باید به خاطر تامین صلح و ریشه کن کردن فساد، مساعی ملی خویش را تشدید بخشیم، زیربناهای اقتصادی خویش را تقویت کنیم، از ظرفیت های داخلی استفاده کنیم، از موقعیت بی مانند جغرافیه یی خویش به عنوان چهارراه منطقه سود بریم و نقش کلیدی را در اتصال اقتصادی، تجارتی و ترانزیتی منطقه ایفاکنیم وبه سوی خودکفایی کامل گام های استوار برداریم. ن.ش.آ

 

نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا