اخبارگزارشات

درصلح احتمالی با طالبان! / سرنوشت خانه های امن چه گونه خواهد شد؟

کابل/  ۴ قوس/ باختر

با آن که برای بسیاری افغانان گفت وگو های سیاسی با طالبان٫ یک آغاز خوب برای خاتمه بخشیدن برای  جنگ دیرینه است مگر کسانی هم اند که از توافق احتمالی صلح با این گروه و برگشت احتمالی طالبان در صحنۀ سیاسی، قدرت و نظام نگران اند.

این نگرانی بیشتر در میان زنان است که  در زمان حاکمیت این گروه بیشترین فشار و ناهنجاری های طالبانی را متحمل شدند، زشتی ها و بد رفتاری ها،حق تلفی ها وتبعیض  هایی را که از سوی طالبان برزنان روا داشته شده است  در باره آن روایت های زیادی  موجود است.

در حال حاضر هیئت جمهوری اسلامی افغانستان سرگرم مذاکره با طالبان است، در ترکیب این هیئت چهار زن،  از چهره های سیاسی و فعالان حقوق زنان نیز  شامل اند، این چهارزن بار ها گفته اند که در جریان نشست ها و یا هم هنگامی که در هوتل و یا مکان های دیگر با عضو و یا اعضای گروه طالبان سر خورده اند، دید آنان، دید غریبانه و تنگ نظرانه بوده است و این نشان دهندۀ آن است که برخورد و نظر طالبان نسبت به زنان تغییرنه کرده است.

هرگاه  اعضای طالبانی که در دوحه اند و می توان به آنان مامورین دیپلماتیک طالبان خطاب کرد،چنین باشند،ازطالبی که در کوه و دشت با نیروهای دولتی در جنگ است  چه توقع می توان داشت؟ نگرانی مردم از همین جا منشا می گیرد.

روند گفت وگو های سیاسی با طالبان در مراحل ابتدایی آن است٫ این روند مشکلات خود را دارد مگر سرانجام مذاکرات اساسی  آغاز خواهد و احتمال پیروزی  آن هم وجود دارد، طالبان با جامعه مدغم خواهند شد،آیا این گروه آمادۀ پذیرش این اند که زنان و دختران٫ درس بخوانند٫ درادارات کارکنند،درکنار این مسابل برخورد آنان با زنان به خصوص مسالۀ خشونت با زنان، که بیشتر خانواده ها به آن، نام و آدرس ناموسی می دهند چه خواهد بود؟

دولت افغانستان در طول نوزده سال گذشته رعایت حقوق زنان را بزرگترین دستآورد خود دانسته است و با به کارگیری شیوه های مختلف به حمایت از آنان پرداخته است و به خاطر کاهش خشونت و یا هم حمایت مستقیم از آنان در برابر خشونت، به ایجاد خانه های امن در کابل و بعضی از شهر دیگر دست پرداخته است.

امروز شمار زیادی از زنان و دختران که دچار خشونت های خانوادگی شده اند، و تهدید مستقیم علیه آنان وجود دارد در خانه های امن حمایت می شوند، حالا بیم آن است که در توافق احتمالی صلح این خانه ها  به فعالیت  شان ادامه می دهند یا خیر؟  از این خانه ها حمایت می شود؟  و اگر از این خانه ها حمایت نه شود سرنوشت زنانی  که در این خانه ها پناه برده  اندچه خواهد شد؟

قرار معلوم تنها در شهر کابل بیست و هفت خانه امن برای زنانی که با خطر مواجه اند فعال است ووزارت امور زنان امید وار است که این خانه ها بعد از توافق صلح با طالبان نیز حفظ خواهد شد

رویا داد رس، سخنگوی وزارت امور زنان به خبرنگار آژآنس باختر می گوید که  مراکز حمایه یی یا خانه های امن در کشوردر چوکات این وزارت فعالیت دارد  و شمار این مراکز به بیست و  هفت مرکز می رسد و از سوی وزارت زنان نظارت می شود این مراکز یک مکان امن و مصوون برای زنانی است که از سوی خانواده های شان به دلایل گوناگون مورد خشونت قرار می گیرند.

رویا اضافه کرد که  در این مراکز زنانی هم هستند که با کودکان شان تحت حمایت قرار دارند و کودکان  آنان پس از سن هفت سالگی به پروشگاه ها تسلیم داده می شوند و تمام سهولت های زندگی برای آنان فراهم است .

 او در پاسخ به این که آیا خانه های امن پس از ختم مذاکرات صلح حفظ می شود یا خیر گفت: سرنوشت مذاکرات صلح هنوز هم معلوم نیست این وزارت برای حفظ این مراکز و سایر دست آورد های دو دهۀ گذشته همراه با هیئت مذاکره کننده بحث هایی داشته است و تلاش ها ادامه دارد که  تا این مراکز که یک نیاز و ضرورت برای زنان در کشور است حفظ شود.

اما او در مورد چگونگی  حفظ این مراکز معلومات نداد .

وی افزود که  اکثریت قضایای خشونت های خانواد گی در مراکز حل شده است و دو باره به خانواده های شان یک جا شده اند و زندگی عادی را به پیش می برند

او در مورد سرگرمی این زنان اشاره کرد و گفت که  زنان تحت حمایت مراکز حمایه یی در کنار آموزش های حرفه یی در مکاتب و پوهنتون های دولتی و خصوصی نیز معرفی می شوند.

در همین حال ،  شهزاد اکبر رییس کمیسیون حقوق بشر کشور می گوید که خانه‌های امن یکی از راهکارهای مهم برای حفاظت ازآن زنان است که قربانی خشونت‌ها شده اند و در ولایت‌هایی که خانه‌های امن وجود ندارد، مسوولان مجبور می‌شوند زنان قربانی خشونت را تا ختم دوره قضایی شان به خانه بزرگان محلی ببرند و آنجا هم از امنیت جسمی و روحی آنان مطمئن نیستند.

فعالان حقوق زنان تاکید دارند که برای محو یا کاهش خشونت های خانواد گی مراکز حمایه یی یا خانه های امن پس از مذاکرات صلح حفظ شود  زیرا این مراکز یک دست آورد برای زنان است .

خاطره صفی فعال مدنی و حقوق زن در مورد حفظ مراکز حمایه یی زنان پس از آمدن صلح می گوید که  زنان در خانواده ها به اشکال و بهانه های مختلف مورد خشونت قرار می گیرند. از هیئت جمهوری اسلامی افغانستان که در دوحۀ قطر سرگرم گفت و گو با هیت گروه طالبان هستند می خواهد  که برای حفظ نهاد های اجتماعی زنان به خصوص مرکز حمایه یی زنان یا خانه های امن در کشور که امید و پناه گاه زنان خشونت دیده از سوی خانواده های شان است تلاش و بحث های همه جانبه کنند.

 شازیه حمید محصل پوهنځی حقوق یکی از موسسات تحصیلات عالی خصوصی می گوید نهاد های اجتماعی به خصوص نهاد هایی که برای زنان خدمات ارائه می کنند در هر حالت در کشور باید حفظ شود .

او گفت: زنان در بعضی اوقات از سوی خانواده ها و شوهران شان به طور وحشیانه مورد خشونت قرار می گیرند و برای  آنان یگانه جایی که تحت حمایت و محافظت قرار می گیرند مراکز حمایه یی یا خانه های امن است به همین خاطر به نظر من باید این نهاد و سایر نهاد های اجتماعی پس از آمدن صلح در کشور نیز حفظ شوند.

باید گفت که دولت افغانستان بار ها تاکید داشته است که ارزش ها و دستآوردهای دو دهۀ گذشته باید حفظ  و پاسداری شود که حقوق زنان یکی از این  ارزش ها  است که در گفت وگو های سیاسی قابل معامله نیست و این تعهد دولت  به مردم به خصوص زنان که دچارناملایمت های روز گار شده اند قوت می بخشد.

Top of Form

فرشته و نجیب بهزاد

نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا