اقتصاد

چا بهار،آغازی برای ایجاد زیر بنای های دیگر در کشور

کابل باختر ۶
حوت انتظار می رود با فعال شدن بندرچابهار میزان صادرات افغانستان دو چند شود.
این در حالیست که نخستین محمولۀ کالاهای بازرگانی افغانستان از طریق بندرچابهار، روز یک‌شنبه (۵ حوت) به سوی هند حرکت کرد.
این محمولۀ بازرگانی که حاوی ۵۷۰ تُن از کالاهای صادراتی افغانستان است، در ۳۲ موتر به نیمروز و از آن جا به هند خواهد رسید.
رییس‌جمهور غنی در مراسمی که به همین مناسبت در نیمروز برگزار شده‌ بود، گفت که با فعال شدن بندرچا بهار، میزان صادرات افغانستان به دومیلیارد دالر خواهد رسید.
میزان صادرات بازرگانی افغانستان، هم‌اکنون به یک میلیارد دالر در سال می‌رسد توافق‌نامۀ بندرچابهار، در ماه می سال ۲۰۱۶ میلادی میان افغانستان، هند و ایران امضاء شد. این بندر، افغانستان را به گونۀ مستقیم از راه آب به هند و کشورهای دیگر وصل می‌کند. بربنیاد توافقی که در ماه فبروری سال گذشتۀ میلادی میان ایران و هند صورت گرفت، تهران برای هژده ماه ادارۀ بخشی از بندرچابهار را به دهلی‌نو سپرد.
نارندرا مودی، نخست وزیر هند در جریان امضای این توافقنامه  گفته بود که کشورش در تلاش گُسترش روابط به ویژه در بخش اقتصادی، با ایران است.
مودی، بندرچابهار را دروازۀ طلایی خواند و افزود که کشورش می‌تواند از طریق آن به افغانستان و آسیای میانه وصل شود.
رییس جمهور غنی در مراسم گشایش برنامه انتقال کالا های افغانستان به هند از طریق بندرچابهار  گفت که با بازشدن این بندر به روی کالای صادراتی افغانستان، میزان صادرات کشور در سال آینده، به دو میلیارد دالر خواهد رسید.
رییس جمهور غنی با خوشبینی نسبت به آینده گفت که افغانستان از کشور وارد کننده به یک کشور صادر کننده تبدیل خواهد شد و سال آینده برای صادرات کشور دو میلیارد دالر هدف تعیین شده است. در حال حاضر ارزش صادرات کشور از مرز یک میلیارد دالر گذشته است.
رییس جمهور غنی برای تشویق بازرگانان دستور داده است که مدال عبدالمجید زابلی ضرب زده شود.همچنان در ولایت نیمروزیک بندر خشکه ساخته خواهد شد.
رئیس جمهور غنی می گوید که افغانستان در حال حاضر به چهارراه آسیا مبُدل شده است  و از لحاظ واردات و صادرات یک کشور محاط به خشکه نیست .
رئیس جمهور غنی می گوید که افغانستان از یک کشور وارد کننده در حال تغییر به یک کشور صادر کننده می‌باشد .
وی گفت هر چیزی که از افغانستان صادر می شود ، میلیون‌ها افغان را با جهان وصل می کند. (امروز افغانستان از یک کشور وارد کننده در حال تغییر به یک کشور صادر کننده می باشد این شروع کار است تغییر آن بالای زند‌گی ما دوام دار و پایدار است، هرچیزی که از افغانستان صادر می شود صدها قریه افغانستان و میلیون‌ها مردم ما را با جهان وصل می کند، زبان وصل زبان اقتصادی است.)
آگاهان امورسیاسی و اقتصادی ٬ آغاز فعالیت تجاری در بندرچابهار در ایران را با خوشبینی تعقیب می کنند و تاکید دارند که بندر تنها یک بندر تجارتی نیست بل یک نقطه وصل منطقه یی هم است .
آنها می گویند که در گذشته دسترسی به آبهای ‌آزاد بین المللی همواره از دغدغه های سیاسی بود ،این بندر برای کشور های دیگر شاید تنها یک هدف افتصادی باشد مگر برای افغانستان و ایران وهند اهمیت سیاسی و راهبردی نیز دارد .
در گذشته پاکستان با  در انحصار گرفتن تجارت میان افغانستان و پاکستان در پی محاصره تجارتی افغانستان بود . مگر افغانستان با پیدا کردن راه های بدیل این خواب پاکستان در سطح یک رویا باقی ماند امروز افغانستان راههای تجاری زیادی دارد .
چندی پیش یک محموله تجاری از راه لاجورد به اروپا صادر شد مسیر ازبکستان – قزاقستان روسیه نیز فعال است و بنادر تجاری با تاجکستان و ترکمنستان نیز در داد و ستد تجاری و انتقال اموال تجار افغانی با سهولت عمل می کند.
ایجاد دهلیز های هوایی میان افغانستان هند ٬ افغانستان ترکیه ٬ افغانستان سعودی … نمونه دیگری از تلاش افغانستان برای رهایی از ماجراجویی هایی است که پاکستان در تجارت و ترانزیت با افغانستان خلق کرده است .
رهبری افغانستان با اتخاذ روش های مناسب و با طرح برنامه های متنوع کشور را از انحصار گری های پاکستان و محاصره اقتصادی آن کشور رهایی بخشیده است ، مگر این آگاهان این اقدامات را بسنده نمی دانند بل بر برنامه ریزی های بیشتر تاکید دارند.
آگاهان اقتصادی می گویند که ظرفیت های موجود ترانسپورتی در کشور جوابگوی نیاز مندی های کنونی نیست ،دولت باید برای ایجاد زیر بنا های ترانسپورتی توجه داشته باشد . ما زمانی که ادعا می کنیم چهارراه وصل منطقه هستیم ظرفیت ما چه است ؟ ما شاهراه های معیاری نداریم ٬ نتوانسته ایم که خط آهن را که اولین گام به سوی توسعه اقتصادی است بنا کنیم حتا نتوانسته ایم که خط آهن کشور های منطقه را از شمال به جنوب و از جنوب به شمال وصل کنیم
این آگاهان می گویند که در طول هژده سال گذشته روی زیر بنا ها کمتر کار شده است و اگر کاری صورت گرفته است روی ِ٬ رو بنا است که نمی تواند مشکل و نیاز مندی های کنونی را پاسخ گوید.
کشور های خارجی روی ایجاد زیر بنا و یا سرمایه گذاری های بزرگ کمتر کار کرده اند علت این است که ما سیاست خوب اقتصادی نداشته ایم در حال حاضر میزان امیدواری های ما از کشور های بیرونی کم است و تنها دولت است که با برنامه ریزی های متنوع این امیدواری ها را در دل ها زنده  کرده است و
بهتر است تا برای ایجاد زیر بنا خود دست به کار شویم  ورنه خارجی ها  کاری برای ما نمی کنند . صایم

نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

دکمه بازگشت به بالا